شَأْ [şe΄] (şîn’in fethi ve hemze’nin sükûnuyla) Mutlakan davar kısmını yürümek için ve bir semte sapmaktan menʹ için zecr ve âzâr eyleyecek savttan hikâyedir.
seyru’l-mîḵâb
Sîset
Seyġam
seyfu’l-ġurâb
Seylet
Seylûn
Sîlâ
Sîmûyet
Sînâ
sînâ΄
Sînîz
sînîniyyet
Sîvâs
Suyûṯ
Seyyeveyhi
şe΄
Şâbet
şâbiru’l-mîzân
Şâbûr
Şâdil
Şâžek
Şâžil
şâženc
Şâriḵat
Şâş
Şâṯ
Şâṯibet
Şâġir
Şâḵûlet
Şâlaḣ
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı
