اَلْمُنَاضَلَةُ [el-munâḋalet] (mîm’in zammı ve ḋâd-ı muʹcemenin fethiyle) Atmak; yukâlu: نَاضَلَهُ إِذَا رَمَاهُ Ve
مُنَاضَلَةٌ [munâḋalet] Bir kimse cânibinden ʹözr beyân edip defʹ-i mahzûr etmeğe dahi derler; yukâlu: فُلَانٌ يُنَاضِلُ عَنْ فُلَانٍ إِذَا تَكَلَّمَ عَنْهُ بِعُذْرِهِ وَدَفَعَ
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı