اَلسَّحُورُ [es-seḩûr] (صَبُورٌ [ṡabûr] vezninde) Temcîd yemeğine denir ki vakt-i seherde ekl olan taʹâmdan ʹibârettir.
اَلسَّحُورُ [es-seḩûr] (sîn’in fethiyle) Şol taʹâmdır ki seher vaktinde ekl olunur.
اَلسُّحُورُ [el-suḩûr] Cemʹi, mislu: فَلْس [fels] ve فُلُوس [fulûs]. Ve gâh olur ki tahrîk olunup سَحَرٌ [ṡeḩar] dahi derler, نَهْرٌ [nehr] ile نَهَرٌ [neher] gibi, vasatında harf-i halk olduğundan ötürü; yukâlu li’l-cebâni: قَدِ انْتَفَخَ سَحْرُهُ Ve minhu yukâlu li’l-ernebi: اَلْمُقَطَّعَةُ الْأَسْحَارِ وَالْمُقَطَّعَةُ السُّحُورِ وَالْمُقَطَّعَةُ النِّيَاطِ Yaʹnî tavşana مُقَطَّعَةُ الْأَسْحَارِ derler, tefe΄΄ülen. Bu vechle taʹbîr olunmakla sayd olunmasın ricâ ederler. Ve müte΄ahhirînden baʹzı kimse مُقَطِّعَةٌ [muḵaṯṯiʹat] rivâyet kıldı, ṯâ’nın kesriyle gûyâ ki tavşan gâyet sürʹatten cigerin pâreler. Ve نِيَاطٌ [niyâṯ] nûn’un kesriyle ve ṯâ-i mühmele bir damardır ki kalbdedir, kaçan munkatıʹ olsa, sâhibi helâk olur.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı