اَللَّبَحُ [el-lebaḩ] (lâm’ın ve bâ’nın fethiyle) Bahâdırlık, şecâʹat maʹnâsınadır. Ve bir recül ismidir ki hadîs kitâblarında mezkûrdur; ve minhu: “تَبَاعَدَتْ شَعُوبُ مِنْ لَبَحٍ فَعَاشَ أَيَّامًا” Lâkin Nihâye’de cîm’le mersûmdur. Ve
لَبَحٌ [lebaḩ] Pîr ve sâl-horde kişiye denir.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı