istibḵâ΄ ~ إِسْتِبْقَاءٌ

Vankulu Lugatı - إستبقاء maddesi

اَلْإِسْتِبْقَاءُ [el-istibḵâ΄] (hemzenin ve tâ’nın kesri ve bâ’nın sükûnuyla) Bir nesnenin bir mikdârın alıkomak; tekûlu: إِسْتَبْقَيْتُ مِنَ الشَّيْءِ إِذَا تَرَكْتَ بَعْضَهُ Ve

إِسْتِبْقَاءٌ [istibḵâ΄] Bir nesneden şerm ve hayâ etmeğe dahi derler; yukâlu: إِسْتَبْقَاهُ إِذَا اسْتَحْيَاهُ



Kamus Muhit ve Vankulu Ara

Metinde Ara:
Sıradaki Maddeler

Arama ekranı

Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı