اَلْبَهَجُ [el-behec] (fethateynle) Şâd ve mesrûr olmak maʹnâsınadır; yukâlu: بَهِجَ الرَّجُلُ بَهَجًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا فَرِحَ فَهُوَ بَهِيجٌ وَبَهِجٌ
اَلْبَهِجُ [el-behic] (كَتِفٌ [ketif] vezninde) Bu dahi dâ΄imâ şen ve şâdân kişiye denir.
اَلْبَهْجُ [el-behc] (نَهْجٌ [nehc] vezninde) Bir kimseyi şâd ve mesrûr eylemek maʹnâsınadır ki sürûr ilkâsıyla çehresine hüsn ve güşâyiş îrâsından ʹibârettir; yukâlu: بَهَجَهُ بَهْجًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا أَفْرَحَهُ وَسَرَّهُ
اَلْبَهْجُ [el-behc] Ferah-nâk olan kimse.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı