اَلْكَوْنُ [el-kevn] (kâf’ın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Olmak. Ve
كَوْنٌ [kevn] Kefîl olmak maʹnâsına dahi gelir, ʹalâ-mâ se-yecî΄u. Ve
كَوْنٌ [kevn] Hâlet maʹnâsına dahi gelir.
kenîf
Kehmes
Kuvâd
kevâsir
Kûtiyy
kevšer
Kevšel
Kûšâ
kûr
Kûzâ
kûs
Kevsâ΄
kevkebu’l-ḩadîd
Kevkebân
kevm
kevn
Kuveyd
Kuveyz
keyte
kîs
keysân
Keysebet
lu΄âm
lu΄eyy
lâ edri
lâ bi-żaby
lâ-hâ΄allâhu-žâ
lâbin
lâte
lâtib
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı
