اَلْمُجَوَّفُ [el-mucevvef] (mîm’in zammı ve vâv’ın fethi ve teşdîdiyle) İçi boş nesne, أَجْوَفُ [ecvef] maʹnâsına. Ve
مُجَوَّفٌ [mucevvef] Şol davara derler ki ayağının alacası karnına erişe.
micdel
mecdûlet
micžâf
mucežžer
mucerreb
mucerhid
mecrûd
mecel
Miclez
mucellef
Mucemmiʹ
mecnûb
mechûd
Mecûs
mecveʹat
mucevvef
maḩḩ
Muḩârib
muḩâḋaret
maḩbel
maḩtid
Muḩaccer
maḩcûm
Maḩdûc
maḩžûret
Muḩarrer
meḩasset
Muḩsin b. Tureyk
maḩş
maḩşâtu’d-devâbb
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı
