اَلتَّاكُّ [et-tâkk] (teşdîd-i kâf’la) Arık, bî-tâb adama denir; yukâlu: هُوَ تَاكٌّ أَيْ مَهْزُولٌ Ve ölümcül kimseye denir; yukâlu: رَجُلٌ تَاكٌّ أَيْ هَالِكٌ Bunlar ve maʹnâ-yı âtî katʹ maʹnâsından niseb üzeredir. Ve ahmak ve nâdâna denir; cemʹi تَاكُّونَ [tâkkûn] ve تَكَكَةٌ [tekeket] gelir fetehâtla ve تُكَّاكٌ [tukkâk] gelir, زُهَّادٌ [zuhhâd] vezninde ve تُكَكٌ [tukek] gelir صُرَدٌ [ṡurad] vezninde.
اَلتَّاكُّ [et-tâkk] (kâf’ın teşdîdiyle) Bir lafzdır ki فَاكٌّ [fâkk] lafzına tebeʹiyyetle zikr olunur; yukâlu: فُلَانٌ أَحْمَقُ فَاكٌّ تَاكٌّ Ve فَاكٌّ [fâkk] ahmak olup sölpük olan kimseye derler. Ve baʹzılar müstakillen istiʹmâl edip أَحْمَقُ تَاكٌّ derler.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı