اَلنَّخْوَةُ [en-naḣvet] (ḣâ-yı muʹceme ile خَطْوَةٌ [ḣaṯvet] vezninde) Bir kimse büyüklenip hod-bînlik ve taʹazzum ve iftihâr eylemek maʹnâsınadır; yukâlu: نَخَا الرَّجُلُ يَنْخُو نَخْوَةً وَيُقَالُ نُخِيَ الرَّجُلُ عَلَى الْمَجْهُولِ إِذَا افْتَخَرَ وَتَعَظَّمَ Ve bir adamı medh eylemek maʹnâsınadır; yukâlu: نَخَا فُلَانًا إِذَا مَدَحَهُ
اَلنَّخْوَةُ [en-naḣvet] (nûn’un fethi ve ḣâ΄-i muʹcemenin sükûnuyla) Ululuk, kibr ve ʹazamet maʹnâsına.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı