اَلْإِبَاوَةُ [el-ibâvet] (hemzenin kesriyle) Bir tıfla bir kimse babalık olmak maʹnâsınadır; tekûlu: أَبَوْتُهُ إِبَاوَةً أَيْ صِرْتُ لَهُ أَبًا
el-âbâd
el-ibâdet
el-ebâdîm
el-ebâriḵ
el-ebâzîm
el-ubâs
el-ubâşet
el-Ebâṡir
el-ebâḋ
el-İbâḋiyyet
el-ibâṯ
el-ebâṯiḩ
el-ebâṯîl
el-ebâl
el-ebâhîm
el-ibâvet
el-Ebâyiḋ
el-ubbed
el-ubbiyyet
el-ibti΄âs
el-ibtât
el-ubtet
el-ibtitâr
el-ibtiḩâḩ
el-ibtidâʹ
el-ibtižâž
el-ibtirâ΄
el-ibtirâr
el-ibtirâḋ
el-ebterân
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı
