اَلْفُلْكَةُ [el-fulket] (fâ’nın zammıyla) Ağırşağa denir ki iplik eğirdikleri iğde olur; fâ’nın kesriyle de câ΄izdir; yukâlu: صَارَ ثَدْيُهَا كَالْفُلْكَةِ وَهِيَ شَيْءٌ مُدَوَّرٌ لِلْمِغْزَلِ Semâya فَلَكٌ [felek] tesmiyesi bundandır. Ve devenin omurga kemikleri aralıklarının kavuştukları ene denir. Ve lisânın dip tarafından olan ucunun üzerinden olan yumruca küçük nesneye denir ki küçük dilden başkadır. Ve atın ve devenin göğüslerinin çevre ve dâ΄iresine denir. Ve yekpâre bir kayadan olan tepeye denir. Ve at kuyruğunun kıllarından örülmüş ağırşak tarzında şol nesneye denir ki anasını emmesin diye deve yavrusunun lisânını cüz΄îce yarıp üzerine bend ederler. Ve mutlakan değirmi olan nesneye ıtlâk olunur.
اَلْفَلْكَةُ [el-felket] (fâ’nın fethi ve lâm’ın sükûnuyla) Ağırşak ki iplik eğirdikleri iğde olur. فَلْكَةٌ [felket] dedikleri istidâret üzere olduğu için. Ve sâhib-i Ṡurâḩ ve sâhib-i Tercemetu’l-Muḣtârفَلْكَةٌ [felket]i çıkrık ile tefsîr etmişlerdir, kütüb-i muʹtebereye muhâlif olduğu hafî değildir. Ve
فَلْكَةٌ [felket] Bir kıtʹa yere yâhûd bir kıtʹa kuma derler ki müdevver olup etrâfında olanlardan mürtefiʹ ola.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı