اَلشَّذْرَةُ [eş-şežret] Zikr olunan altının bir pâresi. Ve
شَذْرٌ [şežr] İncinin ufağına dahi derler, صِغَارُ اللُّؤْلُؤِ maʹnâsına.
şecâ
şecâži
şeciʹ
şicnet
Şecvet
Şeciyy
Şeciyyet
şeḩâḩ
şaḩv
şeḩîšâ
şaḣb
şežžânu’l-ḩaṡâ
şežžânu’n-nâs
şežibu’l-ʹurûḵ
şežr
şežâ
şurr
Şurâḩat
Şurâʹ
şirâk
Şurbet
şirret
şerḩ
Şerḩab
Şuraḩbîl
şurraʹ
şeraṡ
şeraṯ
şerʹabiyy
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı
