fetît ~ فَتِيتٌ

Vankulu Lugatı - فتيت maddesi

اَلْمَفْتُوتُ [el-meftût] (mîm’in fethi ve fâ’nın sükûnuyla) ve

اَلْفَتِيتُ [el-fetît] (fâ’nın fethiyle ve tâ’nın kesriyle) Ufanmış nesne; yukâlu: فَتَّ عَضُدِي وَهَدَّ رُكْنِي Yaʹnî “Kolumu ufattı ve bir cânibimi yıktı.” Ve

فَتِيتٌ [fetît] Ekmek ufağına dahi derler.



Kamus Muhit ve Vankulu Ara

Metinde Ara:
Sıradaki Maddeler

Arama ekranı

Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı