اَلْمَزْحُ [el-mezḩ] (mîm’in fethi ve zâ-yı muʹcemenin sükûnuyla) Lâg ve latîfe ve şaka eylemek maʹnâsınadır; yukâlu. مَزَحَ الرَّجُلُ مَزْحًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا دَعَبَ Ve
مَزْحٌ [mezḩ] Ekin hûşesine denir, سُنْبُلٌ [sunbul] maʹnâsına.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı