اَللَّتُّ [el-lett] (lâm’ın [fethi] ve tâ’nın teşdîdiyle) Bir nesneyi muhkem bağlamak; yukâlu: لَتَّ الشَّيْءَ يَلُتُّهُ مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا شَدَّهُ وَأَوْثَقَهُ Ve bir kimseyi bir kimseye yakıştırıp musâhib kılmağa da derler; yukâlu: لَتَّ فُلَانٌ بِفُلَانٍ إِذَا لُزَّ بِهِ وَقُرِنَ مَعَهُ Ve
لَتٌّ [lett] Kavutu ıslatmağa dahi derler; yukâlu: لَتَتُّ السَّوِيقَ أَلُتُّهُ لَتًّا إِذَا جَدَحْتَهُ Ve جَدْحٌ [cedḩ] cîm-i muʹceme ve dâl-ı mühmele ve ḩâ-i mühmele ile kavutu ıslatmak.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı