لَاهَمَامِ [lâ hemâmi] (harf-i nefy ile ve قَطَامِ [ḵaṯâmi] vezninde) لَا أَهُمُّ maʹnâsınadır ki kasd ve ʹazm eylemem demektir; yukâlu: لَا هَمَامِ أَيْ لَا أَهُمُّ بِذَلِكَ وَلَا أَفْعَلُهُ Ve
هَمَامِ [hemâmi] (kezâlik قَطَامِ [ḵaṯâmi] vezninde) يُهَمْهِمُ maʹnâsına müstaʹmeldir ki هَمْهَمَةٌ [hemhemet]ten fiʹl-i müstakbeldir; ke-mâ se-yuzkeru; yukâlu: جَاءَ زَيْدٌ هَمَامِ أَيْ يُهَمْهِمُ Şârihin beyanına göre işbu هَمَامِ [hemâmi] kelimesi ʹazm ve kasd maʹnâsına olan هَمٌّ [hemm] ve هِمَّةٌ [himmet] maʹnâsına ki masdarlardır, ism-i fiʹldir; pes لَا هَمَامِ kavli لَا هِمَّةَ demektir. Esâs’ta لَا هَمَامِ لِي ʹibâretiyle mersûm olmakla mü΄ellif sılayı îrâd eylemekle tenkîs eylemiştir yâhûd kalem-i nâsih iskâtıdır. Kezâlik هَمْهَمَةٌ [hemhemet]ten dahi ism-i fiʹl olur; lâkin usûl-i sâ΄irede هَمْهَامِ [hemhâmi] ʹunvânında mersûmdur. Ve هَمْهَامِ [hemhâmi] kalmadı, tükendi maʹnâsına da ism-i fiʹl olarak müstaʹmeldir, ke-mâ se-yuzkeru.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı