لِتُزْهَ [li-tuzhe] (lâm’ın kesri ve tâ’nın zammı ve hâ’nın feth üzere binâsıyla) Emr-i hâzırdır, binâ΄-i mechûldan sen mütekebbir ol maʹnâsına. Ve her mechûl evvelinde emr-i hâzır böyle olur, tahsîl-i fiʹl taleb olunan kimseye muhâtabın gayrı olduğundan ötürü, nitekim emr-i gâ΄ib olmaz illâ lâm’la; ke-kavlihim: لِيَقُمْ زَيْدٌ Ve bunda bir lügat dahi vardır ki İbn Dureyd rivâyet etmiştir ki o زَهَا يَزْهُو زَهْوًا dir, tekebbür maʹnâsına; ve minhu kavluhum: مَا أَزْهَاهُ وَلَيْسَ هَذَا مِنْ زُهِيَ عَلَى الْبِنَاءِ لِلْمَجْهُولِ لِأَنَّ مَا لَمْ يُسَمَّ فَاعِلُهُ لَا يُتَعَجَّبُ مِنْهُ Ve Cevherî eydür: Benî Suleym’den bir aʹrâbiye زُهِيَ الرَّجُلُ kelâmının maʹnâsına su΄âl olundukta eyitti: أَعْجَبَ بِنَفْسِهِ demektir. Ve bir kimse iftihâr ettikte زَهَا derler mi diye su΄âl olundukta eyitti: أَمَّا نَحْنُ فَلَا نَتَكَلَّمُ بِهِ Ve Aṡmaʹî eyitti: زَهَا السَّرَابُ الشَّيْءَ يَزْهَاهُ derler, kaçan serâb sahrâda bir nesnenin şahsın mürtefiʹ gösterse. Ve bu bâb-ı sâlistendir fakat.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı