ihvâ΄ ~ إِهْوَاءٌ

Vankulu Lugatı - إهواء maddesi

اَلْإِهْوَاءُ [el-ihvâ΄] (hemzenin kesri ve elifin meddiyle) Bir nesneyi almak için eğilip uzanmak; yukâlu: أَهْوَى إِلَيْهِ بِيَدِهِ لِيَأْخُذَهُ Ve

إِهْوَاءٌ [ihvâ΄] İşâret etmeğe dahi derler, Aṡmaʹî rivâyeti üzere; tekûlu: أَهْوَيْتُ بِالشَّيْءِ إِذَا أَوْمَأْتَ بِهِ Ve bu makâmda sâhib-i Ṡurâḩأَوْمَأْتُ kelimesin humâyendem ile tefsîr etmiştir münâsib değildir, zîrâ ḣamânîden yâ bir kimse taklîd etmek yâhûd rahm kılmak maʹnâsına râciʹ olur ikisi de münâsib olmadığı hafî değildirve işâret maʹnâsı murâd olmak baʹîddir. Ve

إِهْوَاءٌ [ihvâ΄] Kılıçla çapınmağa dahi derler; tekûlu: أَهْوَيْتُ لَهُ بِالسَّيْفِ

Sıradaki Maddeler

Arama ekranı

Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı