اَلْبَهْلُ [el-behl] (bâ’nın fethi ve hâ’nın sükûnu ile) Az nesne, yesîr maʹnâsına. Umevî eyitti: بَهْلٌ [behl] az suya derler. Ve
بَهْلٌ [behl] Laʹnete dahi derler; yukâlu: عَلَيْهِ بَهْلَةُ اللهِ أَيْ لَعْنَةُ اللهِ Ve
بَهْلٌ [behl] Bir kimseyi istediği üzere komağa dahi derler; tekûlu: بَهَلْتُهُ إِذَا خَلَّيْتَهُ وَإِرَادَتَهُ
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı