اَلْكِذْبُ [el-kižb] (kâf’ın kesri ve žâl’ın sükûnuyla) ve
اَلْكَذِبُ [el-kežib] (kâf’ın fethi ve žâl’ın kesriyle) Yalan söylemek; yukâlu: كَذَبَ كِذْبًا وَكَذِبًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي Ve
كَذِبٌ [kežib] Vücûb maʹnâsına da gelir. Ve fi’l-hadîsi: “ثَلَاثَةُ أَسْفَارٍ كَذَبْنَ عَلَيْكُمْ” İbnu’s-Sikkît eyitti: gûyâ ki كَذَبْنَ bu makâmda kelime-i igrâdır, yaʹnî عَلَيْكُمْ بِهِ pes bu şol kelime-i nâdiredir ki ʹalâ-hilâfi’l-kıyâs gelmiştir. Ve ʹÖmer’den radıyallâhu ʹanhu rivâyet olunmuştur ki “كَذَبَ عَلَيْكُمُ الْحَجُّ” buyurmuştur; ey: وَجَبَ Aḣfeş eyitti: اَلْحَجُّ sûretâ merfûʹdur ammâ hakîkatte mansûbdur, zîrâ murâd hacca emrdir, nitekim أَمْكَنَكَ الصَّيْدُ derler, egerçi murâd إِرْمِهِ demektir. Ve
كَذِبٌ [kežib] Eğlenmek maʹnâsına da gelir; yukâlu: مَا كَذَبَ فُلَانٌ أَنْ فَعَلَ كَذَا وَكَذَا أَيْ مَا لَبِثَ
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı