اَللَّحْوُ [el-laḩv] (lâm’ın fethi ve ḩâ’nın sükûnu ile) Ağaç kabın soymak; tekûlu: لَحَوْتُ الْعَصَا أَلْحُوهَا لَحْوًا مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا قَشَرْتَهَا وَكَذَلِكَ لَيَحْتُ الْعَصَا أَلْحِي لَحْيًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ Ve
لَحْيٌ [laḩy] Bir kimseyi zemm etmeğe dahi derler; yukâlu: لَحَيْتُ الرَّجُلَ أَلْحَاهُ لَحْيًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ أَيْضًا إِذَا لُمْتَهُ Ve
لَحْوٌ [laḩv] Bir kimseyi kubh edip laʹn etmeğe dahi derler; minhu kavluhum: لَحَاهُ اللهُ أَيْ قَبَحَ وَلَعَنَهُ Ve قُبْحٌ [ḵubḩ] hayrdan baʹîd etmeğe ve لَعْنٌ [laʹn] rahmetten baʹîd etmeğe derler.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı