اَلْإِصْخَادُ [el-iṡḣâd] (hemzenin kesriyle) Issı havâya dâhil olmak maʹnâsınadır; yukâlu: أَصْخَدَ الرَّجُلُ إِذَا دَخَلَ فِي الْحَرِّ Ve kaya keleri güneşin harâretiyle ısınmak maʹnâsınadır; yukâlu: أَصْخَدَ الْحِرْبَاءُ إِذَا تَصَلَّى بِحَرِّ الشَّمْسِ Cânver-i mezkûrun gözü be-gâyet bârid olmakla dâ΄imâ ısınmak için gözünü güneşten dûr eylemez, onun için âfitâb-perest ıtlâk ederler.
اَلْإِصْخَادُ [el-iṡḣâd] (elifin kesri ve sâd’ın sükûnuyla) Bir nesne kızmak; yukâlu: أَصْخَدَ الْحِرْبَاءُ إِذَا تَصَلَّى بِحَرِّ الشَّمْسِ Yaʹnî kertenkele güneşin ıssısından kızsa. Ve حِرْبَاءٌ [ḩirbâ΄] ḩâ’nın kesriyle ve râ’nın sükûnuyla şol kertenkeleye derler ki güneş her ne cânibe dönse o dahi o cânibe döner.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı