Żalîmân ~ ظَلِيمَانِ

Kamus-ı Muhit - ظليمان maddesi

اَلظَّلِيمُ [eż-żalîm] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Devekuşunun erkeğine denir; cemʹi ظِلْمَانٌ [żilmân] gelir żây’ın kesri ve zammıyla. Şârihin beyânına göre ʹinde iʹtikâdi’l-ʹArab deve olmadığından nâşî gûyâ ki mazlûm olduğuna mebnîdir. Ve

ظَلِيمٌ [żalîm] Arz-ı mazlûmenin yaʹnî mahalli olmayan yerde kazılan arzın toprağına denir; yukâlu: نَقَلَ الظَّلِيمَ أَيْ تُرَابَ الْأَرْضِ الْمَظْلُومَةِ Şârih der ki أَرْضٌ مَظْلُومَةٌ şol arza ıtlâk olunur ki onda kuyu yâhûd havuz hafr oluna ki mukaddemâ hergiz hafr olunmamış ola. Ve

ظَلِيمَانِ [Żalîmân] (tesniye bünyesiyle) İki kevkeb ismidir. Ve

ظَلِيمٌ [Żalîm] ʹAbdullâh b. Saʹd’ın kölelerindendir ki tâbiʹîdir. Ve Necd ülkesinde bir vâdî ismidir. Ve ʹAbdullâh b. ʹÖmer b. el-Ḣaṯṯâb’ın feresi adıdır. Ve Mu΄erric-i Sedûsî ve Feḋâle b. Hind’in feresleri ismidir.

Sıradaki Maddeler

Arama ekranı

Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı