اَلرَّفِيقُ [er-refîḵ] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Yoldaşa denir, hem-râh ve مُرَافِقٌ [murâfiḵ] maʹnâsına; cemʹi cemʹi رُفَقَاءُ [rufeḵâ΄] gelir, أُمَرَاءُ [umerâ΄] vezninde. Ve kaçan ki yoldaşlar birbirinden ayrılsa رُفْقَةٌ [rufḵat] ismi zâ΄il olur, lâkin رَفِيقٌ [refîḵ] ismi zâ΄il olmaz. Ve رَفِيقٌ [refîḵ] müfred ve cemʹe ıtlâk olunur, صَدِيقٌ [ṡadîḵ] ve خَلِيطٌ [ḣalîṯ] gibi. Ve ʹalâ-kavlin رُفْقَةٌ [rufḵat] ism-i cemʹdir, رَهْطٌ [rahṯ] gibi. Cemʹi رِفَقٌ [rifaḵ] gelir, عِنَبٌ [ʹineb] vezninde ve رُفَقٌ [rufaḵ] gelir, صُرَدٌ [ṡurad] vezninde; tekûlu: هُوَ رَفِيقِي فِي الطَّرِيقِ أَيْ مُرَافِقِي وَتَقُولُ هُمْ رَفِيقِي Ve
رَفِيقٌ [refîḵ] Uslu ve izʹânlı, sehl ve leyyinü’l-cânib adama denir; yukâlu: رَجُلٌ رَفِيقٌ أَيْ ضِدُّ الْأَخْرَقِ
اَلرَّفِيقُ [er-refîḵ] (râ’nın fethi ve fâ’nın kesri ve meddiyle) Yoldaş, mürâfık maʹnâsına.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı