اَلْخَسْءُ [el-ḣas΄] (ḣâ’nın fethi ve sîn’in sükûnuyla) ve
اَلْخُسُوءُ [el-ḣusû΄] (قُعُودٌ [ḵuʹûd] vezninde) Sürüp kovmak, tard ve tebʹîd maʹnâsınadır, lâkin gerek mü΄ellifin ve gerek sâ΄ir ümmehâtın temsîllerine göre köpek kısmını sürüp kovmağa mahsûstur; yukâlu: خَسَأَ الْكَلْبَ خَسْئًا وَخُسُوءًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا طَرَدَهُ Ve bu maʹnâda lâzım olur; sürülmekle yıkılıp gitmek maʹnâsına; yukâlu: خَسَأَ الْكَلْبُ نَفْسُهُ إِذَا بَعُدَ Ve bâsıra hîre ve zaʹîf ve fersiz olmak maʹnâsına istiʹmâl olunur; yukâlu: خَسَأَ الْبَصَرُ إِذَا كَلَّ
اَلْخَسْءُ [el-ḣas΄] Menʹ etmek; yukâlu: خَسَأْتُ الْكَلْبَ مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ أَيْ طَرَدْتُهُ Ve menʹ olunmağa dahi derler; yeteʹaddâ ve lâ-yeteʹaddâ.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı