اَلْكَرْهُ [el-kerh] (kâf’ın fethi ve zammıyla) ve
اَلْكَرَاهَةُ [el-kerâhet] (كَرَاهَةٌ [kerâhet] vezninde) ve
اَلْكَرَاهِيَةُ [el-kerâhiyet] (kâf’ın fethiyle) ve
اَلْمَكْرَهَةُ [el-mekrehet] (مَرْحَلَةٌ [merḩalet] vezninde ve مَكْرُمَةٌ [mekrumet] vezninde lügattir) Bir nesne tabʹa nâ-hoş ve nâ-mülâyim olmakla hoşlanmayıp iğrenmek maʹnâsınadır; yukâlu: كَرِهَهُ كَرْهًا وَكُرْهًا وَكَرَاهَةً وَكَرَاهِيَةً وَمَكْرَهَةً وَمَكْرُهَةً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ Ve
كَرْهٌ [kerh] (kâf’ın fethiyle) مَكْرُوهٌ [mekrûh] maʹnâsınadır, ke-mâ se-yuzkeru. Ve başı pek deveye denir; yukâlu: جَمَلٌ كَرْهٌ أَيْ شَدِيدٌ Ve
كَرَاهَةٌ [kerâhet] Bir nesne sonradan kerîh ve nâ-hoş olmak maʹnâsınadır; yukâlu: مَا كَانَ كَرِيهًا فَكَرُهَ كَرَاهَةً مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ
اَلْكَرْهُ [el-kerh] (kâf’ın fethi ve râ’nın sükûnuyla) Bir nesneyi ikrâhla etmek. Ve bu dahi Ebû ʹUbeyde rivâyeti üzeredir; yukâlu: فُلَانٌ أَقَامَنِي عَلَى كَرْهٍ إِذَا أَكْرَهَكَ عَلَيْهِ Ve Kisâ΄î’den Ebû ʹUbeyde rivâyet kılıp eyitti: Mezbûr كُرْهٌ [kurh]le كَرْهٌ [kerh]in beynin fark etmeyip ehadühümâ âharda lügattır der idi. Ve
كَرْهٌ [kerh] Başı berk olan deveye dahi derler, جَمَلٌ شَدِيدُ الرَّأْسِ maʹnâsına.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı