Şârih der ki bu mâdde تَرَدُّدُ الشَّيْءِ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ ve تَرْدِيدُ الشَّيْءِ maʹnâsına mevzûʹ olmakla maʹânî-i sâ΄ire ondan müteferriʹdir. Meselâ husûmet ve ʹinâd manʹâsı, ferâgat eylemeyip onda sebât üzere tereddüd eylemeyi mutazammındır. Ve cemâʹat-i kesîre elbette beri öte tereddüd ederler. Pes bunda لُجٌّ [lucc] ism-i cemʹ olur. Ve muʹzam-ı mâ΄, tereddüd-i emvâcına mebnîdir. İntehâ. Ve
لُجٌّ [lucc] Bahrin ve nehrin muʹzamına, yaʹnî engin yerine denir; ve minhu kavluhu taʹâlâ: ﴿فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ﴾ وَيُكْسَرُ اِتِّبَاعًا لِلْجِيمِ تَخْفِيفًا Ve
لُجٌّ [lucc] Kılıca ıtlâk olunur, âb u tâbının temevvücüne mebnî. Ve derenin bir tarafına denir. Ve dağın huşûnetli sarp yerine denir. Ve ʹAmr b. ʹÂṡ’ın kılıcı ismidir. Ve
لُجٌّ [lucc] Pek siyâh olan devenin vasfında mübâlagaten îrâd olunur, gûyâ ki muʹzam-ı bahr gibi temevvüc üzeredir; yukâlu: جَمَلٌ أَدْهَمُ لُجٌّ مُبَالَغَةٌ
اَللُّجُّ [el-lucc] Bi-maʹnâhâ. Ve minhu: ﴿بَحْرٍ لُجِّيٍّ﴾ (النور 40) Ve
لُجٌّ [lucc] (kezâlik lâm’ın zammıyla) Kılıç, seyf maʹnâsına.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı