لَاهُوتٌ [lâhût] (hâ-yı mazmûme ile) Eğer kelâm ʹArabdan ise فَعَلُوتٌ [feʹalût] vezninde رَغَبُوتٌ [reġabût] gibi zikr olunan لَاهٌ mâddesinden me΄hûzdur. Mütercim der ki Ṯirâzu’l-Mužehheb beyânına göre işbu لَاهُوتٌ [lâhût] lafzı ʹİbrânîdir, Allâh demektir, niteki نَاسُوتٌ [nâsût] insân demektir, baʹdehu ʹArab dahi ahz ve tekellüm eylediler. Ve ʹinde’l-baʹz yine ʹİbrânîdir, hâlık maʹnâsınadır ve نَاسُوتٌ [nâsût] mahlûk maʹnâsınadır. Ve baʹzen لَاهُوتٌ [lâhût] ruha ve نَاسُوتٌ [nâsût] bedene ıtlâk olunur. Ve baʹzen لَاهُوتٌ [lâhût] ʹâlem-i ʹulvîye ve نَاسُوتٌ [nâsût] ʹâlem-i süflîye ıtlâk olunur. Ve لَاهُوتٌ [lâhût] sebebe ve نَاسُوتٌ [nâsût] müsebbibe ıtlâk olunur. Ve kendi şeyhi olan Şemseddîn-i Hindî’den nakli üzere لَاهُوتٌ [lâhût] ile baʹzen mutlak letâ΄if ve نَاسُوتٌ [nâsût] ile mutlak kesâ΄if murâd olur. Ve bu taʹbîr ıtlâkât-ı mezkûrenin mecmûʹuna şâmildir.
لَاهُوتٌ [lâhût] (ʹalâ-vezni اَلْكَافُور [el-kâfûr]) Eger kelime-i mezbûrenin kelâm-ı ʹArabda olduğu sâbit olursa iştikâkı لَاهٌ dan olup vezni فَعَلُوتٌ [faʹalût] olur, رَغَبُوتٌ [reġabût] ve رَحَمُوتٌ [reḩamût] gibi ve maklûb olmaz, طَاغُوتٌ [ṯâġût] maklûb olduğu gibi ki طَاغُوتٌ [ṯâġût] طَغَى dan maklûbdur yâ takdîm olunmakla.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı