الأَبَاءَةُ [el-ebâ΄et] (hemzenin fethiyle, عَبَاءَةٌ [ʹabâ΄et] vezninde) Kamışa denir, قَصَبَةٌ [ḵaṡabet] maʹnâsına. Cemʹ-i cinsi أَبَاءٌ [ebâ΄]dır hâ’sız. Ve işbu أَبَاءَةٌ [ebâ΄et] mâddesi mehmûz olmakla mevziʹ-i zikri hemze faslıdır, niteki mehmûz olduğunu e΄imme-i nuhâttan İbn Cinnî, İmâm Sîbeveyhi’den nakl ve hikâyet eylemiştir, yoksa Cevherî ve gayrının tevehhüm eyledikleri gibi muʹtel değildir.
الْوَبَأُ [el-vebe΄] (kezâlik fethateynle) ve
الْوَبَاءُ [el-vebâ΄] (سَحَابٌ [seḩâb] vezninde) ve
الْوَبَاءَةُ [el-vebâ΄et] (سَلاَمَةٌ [selâmet] vezninde) ve
اَلْأَبَاءُ [el-ebâ΄] (vâv’ı hemze’ye ibdâlle) ve
اَلْأَبَاءَةُ [el-ebâ΄et] (hâ’yla) ve
اَلْوَبْءُ [el-veb΄] (مَنْعٌ [menʹ] vezninde) Bir mahal tâʹûnlu olmak maʹnâsınadır; yukâlu: وَبِئَتِ الأَرْضُ تَيْبَأُ وَتَوْبَأُ وَبَئًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ ve yukâlu: وَبُؤَتِ الأَرْضُ وَبَاءً وَوَبَاءَةً وَأَبَاءً وَأَبَاءَةً مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ ve yukâlu: وُبِئَتِ الأَرْضُ عَلَى الْبِنَاءِ لِلْمَجْهُولِ وَبْئًا إِذَا كَثُرَ فِيهَا الطَّاعُونُ
الأَبَاءَةُ [el-ebâ΄et] Vâhidi.
Sitemizde detaylı hızlı ve kolay arama ekranı